شهادت

حضرت عسکری در اواخر سال ۲۵۹ق(اندکی پیش از وفاتش)، مادرش را به حج فرستاد و آنچه را که در سال ۲۶۰ق برایش رخ خواهد داد بدو گفت و سفارش‌هایش را به فرزندش حضرت مهدی(عج) نمود و اسم اعظم، و میراث امامت و سلاح را بدو تسلیم کرد. مادر امام روانه مکه شد و حضرت مهدی(عج) را نیز با خود برد.[۷۳]

امام عسکری(ع) در اول ربیع‌الاول سال ۲۶۰ق بیمار شد و در هشتم همان ماه، در ۲۸ سالگی در سامرا درگذشت و در خانه‌ای که پدرش دفن شده بود، مدفون شد.[۷۴] به گزارش طبرسی (متوفای ۵۴۸ق) بیشتر علمای شیعه بر این باورند که علت درگذشت آن حضرت، مسمومیت بوده است. او دلیل علمای شیعه را بر شهادت آن حضرت و دیگر ائمه شیعه، روایتی از امام صادق(ع) می‌داند که می‌فرماید:

امام عسکری(ع) در اول ربیع‌الاول سال ۲۶۰ق بیمار شد و در هشتم همان ماه، در ۲۸ سالگی در سامرا درگذشت و در خانه‌ای که پدرش دفن شده بود، مدفون شد.[۷۴] به گزارش طبرسی (متوفای ۵۴۸ق) بیشتر علمای شیعه بر این باورند که علت درگذشت آن حضرت، مسمومیت بوده است. او دلیل علمای شیعه را بر شهادت آن حضرت و دیگر ائمه شیعه، روایتی از امام صادق(ع) می‌داند که می‌فرماید:

«والله ما منا الا مقتول شهید» (بخدا سوگند، همه ما کشته و به شهادت می‌رسیم    (.[۷۵]

تخریب حرم

حرم امامین عسکریین(ع) دو بار به دست ترویستها تخریب شد. اولین حمله در ۳ اسفند ۱۳۸۴ و دومین حمله پس از گذشت شانزده ماه در ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ رخ داد.

در نخستین تخریب، بمب‌گذاران با به کارگیری بیش از دویست کیلوگرم تی‌ان‌تی، گنبد و بخشی از گلدسته‌های طلایی حرم را فروریختند. در حمله دوم نیز گلدسته‌های طلایی تخریب شد. پس از این حملات تروریستی، بارگاه دو امام، در دست بازسازی و نوسازی قرار گرفت.

پانویس

·  کلینی، کافی، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۹۱ق، ج۱، ص۵۰۳؛ مفید، الارشاد، قم، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۳۱۳

·  ·  ابن طلحه، مطالب السؤول، نجف، ۱۳۷۱ق، ج۲، ص۷۸؛ سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، نجف، ۱۳۸۳ق، ص۳۶۲؛ البته نام سوسن در برخی منابع برای نام مادر امام هادی(نوبختی، فرق الشیعه، ص۹۳) و در نقلی دیگر نام مادر امام زمان آمده است(ابن ابی‌الثلج، «تاریخ الائمه» مجموعه نفیسه، قم، ۱۳۹۶ق، ص۲۶)

·  ·  نوبختی، فرق الشیعه، نجف ۱۳۵۵ق، ص۹۶؛ گفته می‌شود نام این کنیز ابتدا عسفان بود و امام هادی نام او را حدیث نهاد.

·  ·  مسعودی، اثبات الوسیله، بیروت ۱۴۰۹ق، ص۲۵۸

·  ·  حسین بن عبدالوهاب، عیون المعجزات، نجف ۱۳۶۹ق، ص۱۲۳

·  ·  طبسی، حیاه الامام العسکری، ص۳۲۰-۳۲۴

·  ·  طبری، دلائل الامامة، ص۴۲۵.

·  ·  ابن شهر آشوب، مناقب، ج۴، ص۴۲۱.

·  ·  ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۲، ص۹۴.

·  ·  ابن شهرآشوب، ج۳، ص۵۲۶، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۱۸.

·  ·  شیخ مفید، الارشاد، باب تاریخ امام حسن عسکری.

·  ·  دلائل الإمامة، الطبری،ص:۴۲۴

·  ·  موسوعة الإمام العسکری(ع)، الخزعلی،ج۱،ص:۳۲

·  ·  موسوعة الإمام العسکری(ع)، الخزعلی،ج۱،ص:۳۲

·  ·  شیخ صدوق؛ کمال الدین، ج۱، ص۴۰.

·  ·  مسعودی، اثبات الوصيه، ص۲۵۸، ۲۶۶؛ مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳

·  ·  ابن حاتم، الدر النظیم، ص۷۳۷

·  ·  نک: نوبختی، ص۹۵؛ سعد، ص۱۰۱؛ کلینی، ج۱، ص۵۰۳؛ مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳

·  ·  دلائل الامامه، ص۴۲۳

·  ·  مفید، مسار الشیعه، ص۵۲؛ نک: ابن طاووس، الاقبال، ج۳، ص۱۴۹؛ طوسی، مصباح، ص۷۹۲

·  ·  نک: ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۵۲۳؛ کلینی، ج۱، ص۵۰۳

·  ·  نک: ابن ابی الثلج، ص۱۴؛ ابن خشاب، ۱۹۹؛ مسعودی، اثبات الوسیله، ص۲۵۸

·  ·  شیخ مفید، الارشاد، ص۵۱۰.

·  ·  شیخ صدوق؛ کمال الدین، ج۲، ص۴۱۸؛ مجلسی، بحار الانوار، ج۵۱، ص۲۸.

·  ·  مسعودی، إثبات الوصیة، ص۲۶۶، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص ۶۱۸.

·  ·  نک: شیخ صدوق، کمال الدین، ص۳۰۷ و...؛ خصیبی، الهدایة الکبری، ص۲۴۸؛ شیخ طوسی، الغیبة، ۲۱۳، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»،ص ۶۱۸.

·  ·  ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۶۱؛ شیخ طوسی، الغیبة، ۲۷۲؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۱، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص ۶۱۸.

·  ·  مثلاً ابن ابی الثلج، مجموعه نفیسه، ص۲۶؛ ابن خشاب، تاریخ موالید، ص۲۰۱؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۱، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۱۸.

·  ·  نک: طریحی، جامع المقال، ص۱۶۰، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص ۶۱۸.

·  ·  ابن شهرآشوب، مناقب، ج۳، ص۵۲۳؛ ابن طولون، الائمه الاثنا عشر، ص۱۱۳؛ طبرسی، تاج الموالید، ص۵۹؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۲۷۴؛ ابن صباغ، الفصول المهمه، ص۲۷۸؛ شبلنجی، نور الابصار، ص۱۸۳، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۱۸.

·  ·  ابن طلحه، مطالب السؤول، ج۲، ص۷۸.

·  ·  نک: طریحی، جامع المقال، ص۱۹۰؛ ابوالمعالی، بیان الادیان، ص۷۵، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص ۶۱۸.

·  ·  زرندی، معارج الوصول الی معرفة فضل آل الرسول(ص)، ص ۱۷۶، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، صص ۶۱۸۶۱۹.

·  ·  خصیبی، الهدایة الکبری، ص۳۲۸.

·  ·  ابن ابی الثلج، مجموعه نفیسه، ص ۲۱-۲۲؛ نک: فخرالدین رازی، الشجرة المبارکة، ص۷۹، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۱۹.

·  ·  مثلاً نک: فخرالدین رازی، الشجرة المبارکة، ص۷۸، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص ۶۱۹.

·  ·  نک: ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۶۱؛ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۲، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۱۹.

·  ·  مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۵۹

·  ·  نوبختی، فرق الشیعه، ص۹۲

·  ·  شيخ صدوق، عيون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۱۳۵؛ اربلی، کشف الغمه، ج۳، ص۱۹۸

·  ·  طبری، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.

·  ·  شیخ مفید، الارشاد، ص۴۹۵.

·  ·  مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۱۱۲.

·  ·  مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۶۳

·  ·  مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۶۸

·  ·  مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۶۹

·  ·  مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۷۰؛ رجال کشی، ص۵۶۰

·  ·  شیخ مفید، الارشاد، ص۳۸۷.

·  ·  اربلی، کشف الغمه فی معرفه الائمه، ج۲، ص ۴۱۳.

·  ·  راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۳۹.

·  ·  ابن شهر آشوب، مناقب، ج۴، ص۴۲۵؛ شیخ طوسی، الغیبه، ص ۲۱۴.

·  ·  شیخ طوسی، الغیبة، ص۲۷۲، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۲۶.

·  ·  شیخ صدوق، کمال الدین، ص۴۷۵، به نقل از: پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۲۶.

·  ·  پاکتچی، «حسن عسکری(ع)، امام»، ص۶۲۶.

·  ·  روضات الجنان، ج۴، ص۲۷۳ و ۲۷۴

·  ·  ابن شهرآشوب، المناقب، ج۴، ص۴۲۵(بیروت)

·  ·  برای نمونه: مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۷۱

·  ·  برای نمونه: ابن بابویه، کمال الدین، ص۴۳

·  ·  برای نمونه: رجال کشی، ص۵۴۱

·  ·  برای نمونه: مناقب ابن شهرآشوب، ج۳، ص۵۲۷

·  ·  برای نمونه: مناقب ابن شهرآشوب، ج۳، ص۵۲۶

·  ·  کلینی، کافی، ج۱، ص۱۰۳

·  ·  برای نمونه: طریحی، جامع المقال، ص۱۸۵

·  ·  دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۲۰، ص۶۳۰

·  ·  مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۹۴

·  ·  ابن اثیر، الکامل، ج۷، ص۲۳۹-۲۴۰

·  ·  مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۱۰۸

·  ·  تاریخ طبری، ج۹، ص۴۱۰

·  ·  برای آگاهی از برخی اقدامات او ر.ک: مروج الذهب، ج۴، ص۱۰۸

·  ·  مروج الذهب، ج۴، ص۱۰۸

·  ·  مناقب ابن شهرآشوب، ج۴، ص۴۲۸

·  ·  مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۱۰۸

·  ·  مسعودی،اثبات الوصیة، ص ۲۱۷-۲۱۸.

·  ·  شیخ مفید، الارشاد، ص۵۱۰.

  1. ·  طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج۲، ص۱۳۱۱۳۲.

منابع

منبع: ویکی شیعه

دیدگاه

*