با درود بر همه عدالت خواهان
امروزه مسیر پروژه انتقال برق به نام توتاپ موضوع داغ سیاسی و عدالت خواهی در شبکه های اجتماعی و محافل سیاسی شده است. به نظر می رسد پروژه توتاپ و پروژه های دیگری مانند آن، حکایت از یک مشکل اساسی در جامعه ما دارد. عدم باورمندی رهبران سیاسی و توده های مردم به یک هویت مشترک ملی، مشکل اساسی جامعه است. تا زمانی که این باورمندی در میان همه مردم اعم از رهبران سیاسی و اجتماعی شکل نگیرد همچنان تعصب، جهالت و کوتاه فکری در میان ما حاکم خواهد بود. در این موضوع لا...زم است به چند نکته توجه داشته باشیم:
1- مردم ما به دنبال حاد شدن یک موضوع، حرکت خوبی را آغاز و موجی عظیم و خروشانی را به راه می اندازند ولی در بهره برداری از آن، ضعیف عمل می کنند؛ چرا که به هویت مشترک و به دنبال آن به اهداف ملی دست نیافته اند.
2- برخی از کاربران شبکه های اجتماعی در سخنان خود، بخشی از جامعه و قومیت های خاص را به عنوان دشمن خطاب می کنند. در حالیکه دشمن اصلی ما جهالت و تعصب و کوتاه فکری زمامداران ماست نه قومیت و مردم خاصی. همه مردم افغانستان با هم برادر و برابرند و همه نیز خواهان عدالت هستند.
3- جریان عدالت خواهی باید تبدیل به یک جریان ملی تبدیل شود. نباید اجازه داده شود که از این حرکت افرادی استفاده سیاسی نمایند.
4- در پروژه توتاپ مردم باید قاطعانه بیاستند و این باور را در زمامداران متعصب و کوتاه فکر ایجاد کنند که دیگر نمی شود با افکار متعصبانه و جاهلانه با سرنوشت مردم بازی کرد. مردم آگاه و بیدارند و با جان و دل از حقوق خود دفاع می کنند.
5- پروژه توتاپ امروزه با سرنوشت یک قومیت خاص گره خورده و بر سرزبانها افتاده است. از این رو بخشی از جامعه خود را طرف و برخی دیگر بی طرف قرار داده و نظاره گر می باشند. اگر همه مردم افغانستان خود را عضو یک پیکره واحد بدانند مطمئن باشند که ناقص بودن و ضعیف بودن هرعضوی از این پیکره باعث ضعف و نقص کل آن پیکره خواهد بود. اگر امروزه فاروق اعظم دردش بی سوادی قندهاری هاست ما نیز وظیفه داریم که برای حل بی سوادی آنها فکری بکنیم. چرا که بی سوادی آنها فردا دامن تعصب، وحشت و بی فرهنگی را گسترده تر خواهد کرد و قطعا آتش آن کل جامعه را خواهد سوزاند. اگرامروزه درد بخشی از جامعه بی عدالتی بوده و خواهان حقوق شهروندی خویش هستند. باید همه مردم با آنها همدردی نموده و در مقابل هیولای تعصب و کوتاه فکری بیاستند و الا زمامداران متعصب و کوتاه فکر، جامعه را به سمت پرتگاهی می برند که همه در آن سقوط خواهند کرد و راه برگشتی نخواهد بود.
6- التبه مقابله با تصمیم های متعصبانه و غیر عادلانه خوب است اما اثر آن موقت است تا زمانیکه مردم ما به یک هدف مشترک در سایه هم پذیری و همدلی نرسند، مشکل افغانستان به صورت اساسی حل نخواهد شد. تا زمانیکه تعصب و جهالت هست تصمیم سازی ها نیز به بیراه خواهد رفت؛ چرا که صدها پروژه دیگری مثل توتاپ را در آینده داریم که اگر در پشت آن، تصمیم سازی های متعصبانه وجود داشته باشد همچنان جامعه تنش آلود خواهد بود.

دیدگاه

*