بلند همّتی در کلام امام علی(ع)

الحمدُ لِلهِ الذی سَمَا فِي‏ الْعِزِّ فَفَاتَ خَوَاطِفَ الْأَبْصَارِ وَ دَنَا فِي اللُّطْفِ فَجَازَ هَوَاجِسَ الْأَفْكَارِ وَ تَفَرَّدَ بِالْمُلْكِ فَلَا نِدَّ لَهُ فِي مَلَكُوتِ سُلْطَانِهِ وَ تَوَحَّدَ بِالْكِبْرِيَاءِ فَلَا ضِدَّ لَهُ فِي جَبَرُوتِ شَأْنِهِ وَمَنْ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِهَيْبَتِهِ وَ خَضَعَتِ الرِّقَابُ لِجَلَالَتِهِ وَ وَجِلَتِ الْقُلُوبُ مِنْ خِيفَتِهِ ثُمَّ الصَّلاهُ وَ السَّلامُ علی سَیِّدِنا وَ نَبِیِّنا وَ مَولانا اَلعَبدِ المُویَّد اَبی القاسِمِ مُصطَفی مُحَمَّد وَ علی آلِهِ اَلذِینَ تَکنوا مَعرِفَتُهُم کَمالَ الدینِ وَ وِلایَتُهُم تَمامَ النِعمَه وَ فی اِتِّباعِهِم رِضَی الرَّبِّ ثُمَّ الفَوضُ الی الجَنَّهِ.

امابعد فقال الامام علی بن  ابی طالب (ع): «کُن بَعیدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ، کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ»

در ابتداء جا دارد فرخنده میلاد مولاالموحدین امام المتقین اسدالله الغالب حضرت علی(ع) را به پیشگاه ولی نعمت مان امام زمان(عج) و رهبر معظم انقلاب«دامه ظله العالی» و تمامی دوستداران و شیعیان آن امام همام و  شما عزیزان و حضار محترم تبریک و تهنیت عرض نمایم.

هم چنین جا دارد تقدیر و تشکر نمایم از ریاست محترم مرکز علمی فرهنگی طلوع فجر برادر عزیز مان جناب آقای دکتر فکری و نیز تیم هم کار شان یعنی اعزای شورای اجرایی دوره یازدهم و نیز تمامی عزیزان که برای بر پایی این اردوی تفریحی فرهنگی زحمت کشیده اند و در این ایام بزرگ و عزیز یعنی ایام ولادت مولود کعبه امام علی(ع)  با همت شان خانواده های اعضای مرکز را یک بار دیگر مثل سال ها و سنوات گذشته در یک فضای صمیمی، فرهنگی در عین حال معنوی در این مکان زیبا گرد هم آوردند.  

 

موضوع صحبت: همت عالی

خوب همان قسم که عرض شد و نیز چنانچه از روند سال های گذشته در جریان هستید تمامی اردوها مخصوصا اردو های خانوادگی این مرکز در عین حال که وجهه­ای تفریحی دارد ممیزه و صبغه­ی فرهنگی نیز دارد که به حمدالله برنامه های فرهنگی نیز اجراء می شود. خوب امسال دست تقدیر خدای سبحان و نیز همت مسؤلین محترم و زیربط باعث شده که این اردوی خانوادگی در این ایام بزرگ برگزار شود و چند لحظه­ای که قرار است همه ما در محضر معاریف اسلامی باشیم بنده حدیث را از مولود این ایام یعنی امام علی(ع) انتخاب نموده ام که پیرامون آن مطالب را با در نظر داشت کارها، فعالیت ها و امورات مرکز علمی فرهنگی طلوع فجر محضر تان به عرض میرسانم و از خداوند سبحان استدعا دارم که ما را عالم و عامل به فرمایشات ائمه(ع) قرار دهد انشاءالله.

امام علی(ع) در این حدیث شریف انگشت روی مسأله حیاتی و سرنوشت ساز گذاشته و ما را هدایت می فرماید که در انجام کارها و فعالیت های مان همت بالا و هدف عالی را انتخاب کنیم البته به شرط اینکه اگر به این هدف عالی و همت بالا دست یافتیم و آنرا بدست آوردیم آن وقت در اجراء و به کار گیری آن کریم باشیم ایشان می فرماید: «کُن بَعیدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ، کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ»  یعنی هرگاه در پی‏ چیزى هستى، بلند همّت باش و آن‏گاه که بر آن چیره شدى و آنرا بدست آوردی ، در پیروزى کریم باش.

همان قسم که ملاحظه می فرمایید این حدیث دو امر مهم را متذکر می شود. امر اول مربوط می شود به     مرحله­ی انتخاب و انجام کار و فعالیت که ما باید در این مرحله همت مان عالی و هدفمند باشد، یعنی کاری که انجام می گردد در عین حال که متناسب با شأن فاعل آن باشد باید متناسب با نیازمندی جامعه نیز باشد.و امری دوم مربوط می شود به مرحله بعد از انتخاب و انجام، یعنی مرحله پیروزی و چیره شدن بر اون کار که در این مرحله ما باید کریم باشیم. و من در این جلسه اندکی همین دو بخش را که از این حدیث شریف استفاده می شود توضیح میدهم و باز می نمایم. تا ارزش، جوهر و مقصود کلام امام بهتر برای ما معلوم و روشن گردد.

 پس می توان گفت موضوع صحبت بنده در مورد همت عالی می باشد انشاءالله با تشریح این حدیث شریف معلوم می شود که نکات بسیار ارزنده­ای از این حدیث شریف بدست می آید که در انتخاب، و چگونگی انجام برنامه های فردی، خانوادگی، اجتماعی و حتی ساز مانی قابل لحاظ و دقت می باشد.

تبیین بخش اول حدیث:  همت عالی

تعریف و اهمیت همت:

اگر ما بخواهیم همت را تعریف نماییم در یک بیان کوتاه می توان گفت: نهایت خواست و اراده‏ی انسان برای رسیدن به چیزی را همت گویند. با توجه به تاریخ و نیز معاریف دینی می توان اذعان نمودن که  ارزش هر انسانی در گرو میزان همت و بزرگی هدفش در زندگی می‏باشد. و جامعه‏ی انسانی نیز نه تنها پیوسته بر وجود همت‏ های بلند به خود ‏بالیده بلکه این صاحبان همت های عالی بوده اند که مدیریت و رهبری جامعه دینی مذهبی را همیشه برعهده داشته‏اند و با رهبری و مدیریت مدبرانة خود به جامعه حیات، طراوت، سرزندگی و زیبایی خاص بخشیده ‏اند.

هم چنین اگر در عرصه­ی فضایل و صفات انسانی نیز نگاه کنیم به این نتیجه می رسیم که فضیلت، مردانگی، فتوّت، مروت، قناعت و شرافت تنها از آنِ صاحبان همت‏های بلند بوده و می باشد. تا آن جا که مولود این ایام وجود پر برکت امام علی(ع) می فرماید: «الشرف بالهمم العاليه» شرافت به همت های بلند است. و در جای دیگری می فرماید: « من شرف الهمه لزوم القناعه» پايبندي به قناعت، از والايي همت سرچشمه می گیرد.و نیز فرزند ارشد ایشان امام حسن مجتبی(ع) می فرماید: «لامُرُوَّة لِمَن لاهِمَّة لَه» کسی که همت ندارد اصلا مروت ندارد. و با الهام از فرمایش امام علی(ع) در یک کلام می توان گفت سر منشأ تمامی کردار و فعالیت خوب و سازنده همت بالا می باشد « الفعل الجميل ينبي عن علو الهمه».

اگر فعلا ما به سر زندگی، رشد و پویایی استعداد های فرهنگی و نیز آثار خوب از فعالیت های فرهنگی امثال چون: نهادینه شدن بسیاری از مسایل و مراسیمات مذهبی و دینی و غیره ... در جامعه و منطقه خود مان نظر بیندازیم مبینیم که به حمدالله یگانه عامل آن در بسیاری و بلکه در تمامی موارد مرکز علمی فرهنگی طلوع فجر بوده است که بدون تردید نتیجه و ما حصل همت عالی اعضای این مرکز می باشد. پس مقوله همت عالی یک موضوع بسیار مهم و سر نوشت ساز می باشد که عامل اساسی در تحرک و پویایی عرصه های مختلف از زندگی جوامع بشری می باشد.

 

ضرورت به کار گیری همت در راه خوب:     

بله اگر دقت نماییم می بینیم که از یک طرف ارزشمندی زندگی جوامع انسانی، تنها در تلاش هدفمند آن نهفته است یعنی تحرک و فعالیت قابل تحسین است که هدفمند باشد و از طرف دیگر الزاما این هدف باید یک امری ارزشی باشد نه یک پدیده و موضوع ضد ارزشی. آره بوده اند و هستند افرادی که همت، تلاش و کوشش شان در راه مسایل کاملا ضد انسانی و ضد ارزشی صورت گرفته و میگیرد که نه تنها مصدری برای خدمت به بشر و جامعه بشری نبوده اند، بلکه بدبختی های طولانی، خسران زا و جیران ناپذیری را نیز به ارمغان آورده اند.شاید به همین علت است که مولود این ایام امام المتقین امام علی(ع) از همت های این چنینی به خدا پناه برده می فرماید: « نعوذ بالله من المطامع الدنيه و الهمم الغير المرضيه» به خدا پناه مي بريم از مطامع پست و همت ها و خواسته هاي ناپسند.و در جای دیگر  ما را  به این نکته انحراف زا متنبه و آگاه نموده می فرماید:  « اقصِر هِمَّتَک عَلی مَا یلزمُک و لا تخُض فِیما لایعنِیک» همّت خود را صرف چیزهایی کن که به آن نیاز داری و آنچه را به کارت نمی آید هر گز آنرا پی گیری مکن، و در یک بیان بسیار جالب دیگر به خطر به کار گیری همت و تلاش در کار های ضد ارزشی اشاره نموده می فرماید: اگر همتت را به امور ضد ارزشی صرف نمایی در غفلتی زیان بار گام خواهی گذاشت که ندامت و پشیمانی شکننده­ی را بدنبال خواهد داشت. « کَفى بِالمَرءِ غَفلَةً أن یَصرِفَ هِمَّتَهُ فیما لا یَعنیهِ».

روی این مبنا است که اعضای این مرکز از میان تمامی فعالیت های چون: سیاسی، اقتصادی، و غیره ... که می توانستند انجام دهند، آگاهانه و هوشیارانه با در نظر داشت شرایط و نیازمندی جامعه و منطقه همت شان را به تأسس این مرکز و انجام این امری مقدس معطوف داشتند.

همت عالی عامل موفقیت این مرکز:

برای اینکه به اهمیت این بحث – کلام امام(ع) و یا همان همت عالی- بشتر توجه شود برای چند لحظه ذهن تان را معطوف نمایید به چند سال قبل تا گوشه­ای از مشکلات که این مرکز با آن مواجه بود و نیز تلاش های خستگی ناپذیر و همت های عالی که دوستان در زدودند آن انجام دادند را باز خوانی نماییم و در سایه تبیین آن قسمت اول این حدیث شریف که ما را به همت عالی ترغیب می نماید نیز یک مقدار بشتر روشن شود.

زمان را به یاد آرید که عده­ای از فضلاء و دوستان در راستای مسؤلیت طلبگی، دینی و حتی می توان گفت شرعی خودشان برای اینکه مصدر خدمت برای جامعه اسلامی و منطقه باشند با دستان کاملا خالی از هرگونه امکانات و اکمالات دست به تأسیس این نهاد مقدس زدند. که بدون اغراق می توان گفت: این یک تصمیم کاملا بجا و سنجیده بود که در آن برهه­ی حساس از همت بالای ایشان نشأت گرفت. پس با اقدام به این کار مبارک و تأسیس این نهاد مقدس اون گام اولی را با همت بالا که  «کُن بَعیدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ » و یا « قَدرُ الرَّجُلِ على قَدرِهِمَّتِهِ » برداشتند.

خوب این همت بالا قابل ستایش و تقدیر بود همان قسم که عرض نمودم با توجه به شناخت که ما از جامعه و مخصوصا منطقه­ی خود مان داریم ضرورت یک هم چون فعالیت و تأسس یک هم چون نهاد مقدس بی سابقه کاملا حس می شد فقط کافی بود که عده­ای  همت بالای را به خرج دهند که این عزیزان پیش قراولان این امر مهم بودند و شدند.

 اما این آغاز راه بود ما تازه یک کاری عظیم را فقد کلید زده بودیم که باید آنرا پیش می بردیم و بر تمامی چالش ها، سختی ها، موانع و مشکلات قطعی و حتمی، اعم از  بیرونی و درونی آن فایق می آمدیم و نیز همگی ما شاهد بودیم -  اینکه در این جمع می گویم همگی ما شاهد بودیم این بدین معنا است که حتی خانواده های محترم نیز به نوعی در جریان بودند - که در اون اوایل چه مشکلات طاقت فرسایی فراروی این مرکز بود و این مرکز  با چه مشکلات عدیده­ای مواجه بود. خوب این می طلبید که تمامی اعضاء دست به دست هم دهند و با هم دلی هم فکری با جدیت و تلاش شبانه روزی البته با همت مضاعف و دوری از هر گونه سستی  باید برای نیل به اهداف عالیه این مرکز - که ترویج و نشر فرهنگ و معاریف دینی و ائمه اطهار(ع) از یک طرف، شناخت استعدادهای خلاق فرهنگی در منطقه و کمک به ایشان در  جهت نیل به وجود آوردن یک جامعه مبتنی بر فرهنگ و ارزش های اسلامی از طرف دیگر-  بر تمامی این مشکلات فایق می آمدیم. کافیست برای تداعی مشکلات که به حمدالله با موفقیت پشت سر گذاشتیم به یکی دو نمونه اشاره کنم: ما در اون اوایل برای انتشار حتی یک شماره از نشریه نسل فردا و  برای برپای کوچک ترین چشن مذهبی و یا جشنواره چه در داخل و چه در خارج با مشکلات زیادی در جهت کمبود لوازم سخت افزاری نرم افزاری مواجه بودیم.

اما الان بحمدالله این مرکز نه تنها دارای دو نشریه می باشد بلکه با توجه به سابقه و نوعی کاری که ما در این زمینه انجام داده ایم و می دهیم و اراء داده ایم از نهاد ها و مراکز مختلف چه از داخل و چه از خارج درخواست های مکرری و مختلف برای همکاری وصول می شود. و نیز تلاش و کوشش خالصانه­ی اعضای این مرکز در برپای جشن ها، جشنواره ها، مسابقات کتاب خوانی و مراسمات مذهبی چه در داخل و چه در خارج باعث شده که از یک طرف این فرهنگ – یعنی فرهنگ کتابخوانی، احیا مراسمات و جشن های مذهبی، و برگزاری جشنواره ها-  در منطقه شده نهادینه و حاکم شود و از طرف دیگر حتی تمامی شاگردان مکاتب منطقه در تهیه لوازم سخت افزاری و نرم افزاری جشن ها جشنواره ها و مراسمات مذهبی مثل: تهیه مقاله، دکلمه، شعر، گروه سرود و غیره... به خود کفایی مطلق برسند. و نیز اگر ما مبینیم که این مرکز دارای سایت فعال، دو نشریه، کتابخانه، خدمات قرآنی توسط کانون قرآنی طه، و غیره ... هست و  نیز اگر تمامی اساتید، معلمان، دانش جویان، دانش آموزان و فرهنگیان از نعمت وجود انبوه کتاب های کتابخانه رسول اکرم(ص) در منطقه و در شهر غزنی برخوردار هستند و استفاده می برند و نیز اگر این مرکز جزء چند تشکل برتر در جامعه المصطفی العالمیه است همگی مرهون زحمات و تلاش مجدانه و همت های عالیه اعضای این مرکز می باشد. البته باید عزم، تلاش و پشت کار ما به نحوی باشد که ما به این دست آورد ها به عنوان هدف نهایی و پایان کار نگاه نکیم بلکه به عنوان مقدمه و نیز تجربه خوب و موفق برای انجام و اقدام به کار های بزرگتر از آنچه انجام داده ایم نگاه کنیم. 

تهدیدات و آسیب شناسی بحث

البته این نکته را نیز از امعان نظر دور نداریم که اقدام به کار های بزرگ تر ممکن است با یک سری مشکلات و آسیب های احتمالی و یا حتی قطعی و در عین حال جدی تر و پچیده تر از گذشته همراه باشد که اگر دوباره همان همت مضاعف سابق را در سایه همدلی به کار نبندیم این آسیب ها ممکن است ضمینه ایجاد چالش بزرگ در پشرفت کار و یا حتی اضمحلال مرکز را در پی داشته باشد. اهمیت مورد اقتضاء می کند که بنده با توجه کلام و احادیث شریف از مولود این ایام به یکی دو تای از این آسیب ها آن اشاره نمایم.

1- عدم تلاش و افتادن در دام کسالت:  

یک آسیب بسیار خطرناک و مضمن که ممکن است در ادامه مسیر دامن گیر مان شود افتادن در دام کسالت و سستی است زیرا همگی مان اذعان داریم که ادامه­ی کار و گام برداشتن به سوی فعالیت های بزرگتر بسی دشوارتر و سخت تر از گذشته خواهد بود؟ حال اگر این سوال به ذهن تان بیاید که چاره کار چیست پاسخ آن را باید در کلام و سیره مولود این ایام یعنی پیشوای مان امام علی(ع) جویا شویم. اگر ما و هر انسان منصف دیگری زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حتی عبادی ایشان را در نظر بگیریم و بگیرند مبینیم که ایشان سرمشق و الگوی بارزی از یک انسان فعال، سر زنده، و پویا بودند. ایشان کسی بوده اند که نه تنها در کلام و حرف همه را  به همت عالی، تلاش و سرزندگی دعوت نموده اند بلکه در عرصه عمل نیز همت، تلاش و فعالیت های خستگی ناپذیر اقتصادی، سیاسی، جهادی و عبادی ایشان بر کسی پوشیده نیست. چون ایشان  خودش مرد عمل و فرد کوشا، با همت، فعال و عامل در میادین ذکر شده بودند به ما دستور می فرمایند: که بر شماست تلاش و سخت کوشی و مهیا شدن و آماده گشتن « عَلَیکُم بالجِدّ والاجتِهاد والتَأهُّب والاستِعداد» و می فرماید: زیرا اگر خدای نخواسته در کار های تان دچار سستی و رخوت شودید هرگز به هدف نخواهید رسید « مَنْ دَامَ کَسَلُهُ خَابَ أَمَلُه» ، چرا که آفت پیروزی، کسالت و تنلی می باشد«آفَةُ النُّجْحِ الْکَسَلُ»  و اون وقت است که هم خود تان هم جامعه تان از مزیت های کثیر محروم خواهید ماند « مِنْ سَبَبِ الْحِرْمَانِ التَّوَانِی» خوب با این حال اگر ما باشیم و ایشان یعنی امام علی(ع) و از ایشان بپرسیم که پس راه کار شما چیست و چه باید کرد تا در پیش برد اهداف مان دچار سستی و رخوت نشویم ایشان و می فرماید: «ضَادُّوا التَّوَانِیَ بِالْعَزْم» با عزم و اراده به جنگ سستی بروید. «فشدوا عقد المازر»  و برای بدست آوردن هدف و نیل به آن دامن همت را محکم و استوار به کمر ببندید-  یعنی از ادامه کار نترسید- .

 

2-  ترسیدن و اقدام نکردن:

از اینجاست که اون آسیب دومی را که می خواهم خدمت تان به عرض برسانم مطرح می شود و اون آسیب این است که ما از ادامه راه بترسیم و به داشته های خود ما اکتفاء کنیم و از پرداختن به کار های بزرگ بپرهیزیم. دوستان! عرضم این است: اگر خطر این آسیب بشتر از آسیب قبلی نباشد، با قاطعیت تمام می توان گفت که کمتر نیست. ولی اگر ما به داشته های خود مان نه به عنوان هدف بلکه به عنوان وسیله و تجربه بسیار بسیار موفق نگاه کنیم انشاءالله حتما در انجام کارها، طرح ها، و فعالیت های بزرگ نیز موفق خواهیم شد و چنانچه مولود این ایام امام علی(ع) می فرماید: اگر از پرداختن به کار های بزرگ ترس نداشته باشیم بلکه خود را در دامن آن بیندازیم انشاءالله که کما فی السابق نصرت خدا شامل ما خواهد شد و ما پیروز میادین بزرگتر خواهیم بود اما اگر از پرداختن به آن ترسیدیم و به انجام آن اهتمام نورزیدیم زیان، ضرر و آسیبش شکننده تر از نپرداختن به آن است.«إذا هبت أمراً فقع فیه، فإنّ شدّة توقّیه أعظم ممّا تخاف منه» یعنی هرگاه از کاری ترسیدی، خود را بـه کام آن بینداز، زیرا ترس شدید از آن کار، دشوارتر و زیان‌بارتر از اقدام به آن کار است. زیانش هم این است که ما را و جامعه ما را از نعمت های که فقط ما حصل پرداختن و همت گماریدن به فعالیت های بزرگتر می باشد محروم و بی نصیب  خواهد نمود، مگر این کم زیان و خسران است؟!!!.

عرض شد که ما الان بحمدالله تجربه های خوب و موففق روی دست خود مان داریم که اگر با استفاده بهینه از همین تجربه ها اقدام به انجام فعالیت های بزرگتر نماییم اون وقت انشاءالله نصرت از آن ما خواهد بود و بدون شک موفق خواهیم شد چنانچه مولود این ایام می فرماید: حفظ تجربه بخشی از موفقیت است«ومن التوفیق حفظ التجربة» و اگر ما تجربه های گذشته­ی خود مان را نادیده و یا کم اهمیت تلقی نماییم بدون شک به سر انجام نخواهیم رسید. «من غنی عن التجارب عمی عن العواقب»  زیرا هر امر و کار مشکلی نیاز به تجربه دارد «کل معونة تحتاج الی التجارب» چنانچه عرض نمودم ما بحمدالله تجربه کافی و لازم برای اقدام به یک سری کار های بزرگ و بزرگتر را داریم و باید در فکر طرح و برنامه در این زمینه باشیم، که اگر دیر بجنبیم فردا و فردا ها حسرت خواهیم خورد و اون وقت است که درک می کنیم که سخت دیر شده است.

تبیین بخش دوم حدیث: تکلیف ما بعد از پیروزی بر امری و یا کاری

و اما بخش دوم حدیث که تکلیف ما را بعد از پیروزی و چیره شدن بر کاری که همت بر انجام آن نمودیم را مشخص می نماید.

خوب است حدیث شریف را یک بار دیگر مرور نماییم امام علی(ع) می فرماید: «کُن بَعیدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ، کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ»  یعنی هرگاه در پی‏ چیزى هستى، بلند همّت باش و آن‏گاه که چیره شدى و آنرا بدست آوردی، در پیروزى کریم باش.

 عرض شد که تحرک و پویایی لازمه یک اجتماع زنده است. دوستان و همکاران عزیز من و نیز حضار محترم باید به این نکته نیز توجه نماییم که صرف تحرک و جنبندگی علامت زندگی و حیات سالم و سازنده نیست بلکه زندگی و حیات سالم و سازنده عبارت است از دو چیز: یکی اخذ یک چیزی که با همت و تلاش مضاعف آن را بدست می آوریم«کُن بَعیدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ» و دیگری تبدیل و اعطاء آن به دیگری«کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ». حیات هدفمند و سازنده اخذ آنچه را که مفید است« اقصِر هِمَّتَک عَلی مَا یلزمُک و لا تخُض فِیما لایعنِیک»  و تبدیل آن به أحسن و نیکوترو عطای آن به دیگران می باشد«کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ».  که از آن  در فرهنگ عرفان اسلامی به خودسازی و دیگرسازی یاد می کنند.

 این قسمت از این حدیث شریف همین امر مهم را یاد آور می شود که اگر میخواهید فعالیت، تحرک و همت شما نشان از از یک حیات و زندگی سالم، سازنده و پویا باشد باید جدای از تحرک صرف ماحصل تلاش، همت و فعالیت تان را اعطا و بذل نیز نمایید «کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ» یعنی اینکه اگر همت در انجام کاری گماریدی و آنرا بدست آوردی و پیروزی حاصل نمودی بر توست که بعد از پیروزی باید کریم باشی. این یعینی اینکه چنانچه خود شما از ماحصل کار و فعالیت تان استفاده می برید و ساخته می شوید، باید با اعطاء، بذل، بخشش و کرم آن به اجتماع اجتماع را نیز بسازید و این حقیقت در جای دیگر توسط امام علی(ع) چنین بیان شده است که  «الکَرَمُ نَتیجَةُ عُلُوِّ الهِمَّه» کرم داشتن، زاییده بلندى همّتی است. امام (ع) با این فرمایش می خواهد ما را متنبه نماید که  هر همت عالی باید به کرم، بذل، هدایت گری، و دست گیری دیگران و جامعه ختم شود.

این مرکز چنانچه با تبیین بخش اول حدیث مشخص شد در اون زمینه یعنی در انتخاب و انجام فعالیت و کار بحمدالله موفق بوده است و همت عالی داشته است. حال باید دید در این زمینه یعنی قسمت دوم حدیث یعنی کرم، بذل، اعطاء هدایت گری و دست گیری نیز موفق بوده است یا نه؟

توضیح این نکته می طلبد که ما یک نیم نگاهی به گوشه­ی از فعالیت های علمی و فرهنگی این مرکز داشته باشیم. چون تبیین جزئیات آن از توان این جلسه بیرون است بنده به ذکر کلیات بسنده می کنم. چنانچه عرض کردم بحمدالله قسمت های مختلف این مرکز اعم از بخش علمی و فرهنگی  یعنی سایت طلوع فجر، نشریه نسل فردا، کانون قرآنی طه، و نیز کتابخانه رسول اکرم(ص) یک کار نامه موفق در این زمینه در طول سال های گذشته داشته است که ماحصل کلی آن را می توان چنین تبیین نمود: ترویج و نشر فرهنگ و معاریف اهلبیت؛ شناخت دست گیری و تقویت افراد نخبه­ی فرهنگی و نیز دانش جویان و دانش آموزان منطقه؛ اکمال بخش سخت افزاری و نرم افزاری چندین هیئت مذهبی با حضور فعال اعضای این مرکز؛ و نیز نهادینه نمودن مراسمات مذهبی در این هیئات و در جامعه و منطقه و غیره ... از این قبیل می باشند. بحمدالله تا جای این فعالیت ها مؤثر بوده است که این مرکز در تمامی این بخش ها الان با انبوهی از درخواست های همکاری چه در داخل و چه در خارج اعم از روحانیون، دانش جویان و فرهنگیان مواجه می باشد. پس با توجه به آنچه عرض نمودم می توان گفت که مرکز علمی فرهنگی طلوع فجر در این زمینه یعنی اعطاء، بذل و دست گیری و هدایت گیری نیز موفق بوده است و یک کار نامه بسیار خوب از عمل کرد خود برای وجدان های منصف اراء داده است.

البته باید توجه داشت و این را دوباره تکرار نمایم که اگر روزی ما موفق به فعالیت های بزرگتر شویم و همت به خرج بدهیم اون وقت انشاءالله  تأثیر و افاده  این مرکز برای جامعه بشتر خواهد شد و اون وقت است که زنجیره اکمال و بذل اعطاء کامل خواهد شد.

 و این را هم باید بدانیم که ظرفیت است استعداد و توانایی است فقط یک همت دیگر می خواهد که اقدام صورت گیرد تا انشاءالله یک بار دیگر کما فی السابق مصداق «کُن بَعیدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ»  و نیز « کَریمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ» قرار گیریم.

به امید مشاهده اون روز. عرضم تمام.

 در اخیر باید به شعر از مولانا جلالدین بلخی از دیوان مرحوم شمس تبریزی اشاره نمایم که می فرماید:

ما زدریائیم و دریا می‏رویم.

ما زبالائیم و بالا می‏رویم.

و دعای ما نیز در این جلسه معنوی و فرهنگی - ضمن آرزوی تعجیل در فرج ولی نعمت مان آقا امام زمان(عج) سلامتی و طول عمر برای رهبر معظم انقلاب(دامت برکاته) سلامتی و طول عمر برای مسؤلین خدوم و دلسوز جامعه المصطفی العالمیه(ص) بویژه حضرت آیت الله اعرافی (دام عزه)، و نیز سلامتی و طول عمر برای تمامی اعضای مرکز علمی فرهنگی طلوع فجر و نیز خانواده های شان-  این حدیث شریف از وجود پر برکت پیامبر گرامی اسلام(ص) باشد که می فرماید: « امْنُنْ عَلَیْنَا بِالنَّشَاطِ وَ أَعِذْنَا مِنَ الْفَشَلِ وَ الْکَسَلِ وَ الْعَجْزِ وَ الْعِلَلِ وَ الضَّرَرِ وَ الضَّجَرِ وَ الْمَلَلِ» (خدایا) نعمت سرزندگی و کوشایی را به ما ارزانی دار و از سستی، تنبلی، ناتوانی، بهانه آوری، زیان، دل مردگی و ملال، محفوظمان دار.

وسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

 

دیدگاه

*