ارزش و اعتبار انسان، علاوه بر داشتن تقوای الهی، کار و تلاشی است که یک انسان آن را در  مسیر حق انجام می­دهد.

 از جمله این کارها و فعالیت­ها، تلاش­های علمی و فرهنگی است. اگر فعالان فرهنگی، بر نامه­ها و فعالیت­های خود را بر خدا محوری استوار نمایند می­توانند نتایج کار خود را در زندگی مادی و سرای آ خرت مشاهده و ببینند؛ زیرا ترویج و اجرای بر نامه­های علمی- فرهنگی مانند دوبال برای یک جامعه است؛ که اگر بال  علم و فرهنگ در یک جامعه احیاء گردد آن جامعه می­تواند به پرواز در آید، اگر هریگ  از  دو بال علم و فرهنگ به خمودی و خاموشی بیگراید نتیجه اش انحطاط و عقب ماندگی آن جامعه خواهد بود. بنا بر این بر عالمان و اقشار فرهنگی هر جامعه است که نسبت به این دو بال توجه مضاعف نشان دهند تا بتوانند زمینه های عقب ماندگی  جامعه خود را بوسیله احیاء علم و فرهنگ از بین برده و راه را برای بارور شدن افکار و اذهان آحاد جامعه فراهم نمایند.

 کارهای شایسته آثار و نتایج  غیر قابل وصفی را برای انسان متعهد و فرهنگ دوست هر جامعه به وجود می­آورد که می توان با استفاده از آیات قرآن به موارد از آن­ها اشاره کرد. انتشار نشریه های علمی- فرهنگی،  از جمله کارها و فعالیت های شایسته­ی است که اگر تشکل های فرهنگی و کسانی که تلاش جهت انتشار نشرات علمی- فرهنگی دارند،

فعالیت­های شان را با محوریت حق انجام دهند  منتظر بشارت های الهی باشند (انشالله)

نتایج کارهای شایسته

الف) هدایت

یکی از ثمرات و نتایج فعالیت های شایسته هدایت به سوی حق است. قرآن کریم  در سوره یونس اشاره داشته  می­فرماید: «اِنّ الّذینَ اَمنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ یَهْدیهِمْ رَبُّهُمْ بِایمانِهِمْ تَجْری مِنْ تَحْتِهِمُ الاَْنْهارُ جَنَّتِ‏النَّعِیمِ»( یونس/9) کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، پروردگارشان به پاس ایمانشان آنان را هدایت می‏کند به باغهای پر (ناز و) نعمت، که از زیر (پای) آنان نهرها روان خواهد بود.

ب) محبت در دلها

یکی از نعمت های که انسان دنبال آن است نعمت تسخیر قلوب انسان  است که دوست دارد در قلب های انسان جا باز نماید و این ممکن نیست مگر این که انسان،  به کارهای خیر و صالح روی آورند چنان که خداوند در سوره مریم نسبت به این نکته یاد آور است.«اِنَّ الّذینَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصّلِحَتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرّحْمَنُ وُدّا».(مریم/96) کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، به زودی (خدای) رحمان برای آنان محبتی (در دلها) قرار می‏دهد.

ج) همراه با صالحان و پیامبران

عمل شایسته و ارزشمند باعث می­شود انسان همراه با صالحان و پیامبران گام بردارند و در کنار آن­ها سکون و آرامش پیدا نماید چنان­ که در قرآن کریم می­فرماید:(وَ الّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّلِحَتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِی الصّلِحینَ.) (عنکبوت/9)و کسانی که گرویده و کارهای شایسته کرده‏اند، البته آنان را در زمره شایستگان در می‏آوریم.  در قرآن جزء کسانی‏اند که از نعمت هدایت برخوردارند و در زمره انسانهای والامقام می‏باشند. (وَ مَنْ یُطِعِ اللّه‏ وَ الرَّسُولَ فَأولئکَ مَعَ الّذینَ اَنْعَمَ اللّهُ عَلَیهِم مِّنَ النَّبِیِینَ وَ الصّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّلِحینَ وَ حَسُنَ اولئک رَفیقاً.)(نساء/69) و کسانی که از خدا و پیامبر اطاعت کنند، در زمره کسانی خواهند بود که خدا ایشان را گرامی داشته (یعنی) با پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگانند و آنان چه نیکو همدمانند.

د) دست یابی به نور

دیگر از دست آورد های عمل صالح  آن است که مسیر انسان روشن  و تاریکی­ها از مقابل انسان بر داشته می­شود به شکل که انسان از حالت ظلمانی به سوی نور و روشنایی در حرکت است. خداوند در قر آن کریم در این مورد می­فرماید: (رَسولاً یَتْلوا عَلَیْکُم آیاتِ اللّه‏ِ مُبَیِّنَتٍ لِیُخْرِجَ الّذینَ اَمَنوا وَ عَمِلُوا الصّلِحَتِ مِنَ الظُّلُمَتِ اِلَی النّورِ...) رسولى به سوى شما فرستاده كه آيات روشن خدا را بر شما تلاوت مى‏كند تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند، از تاريكيها بسوى نور خارج سازد! (طلاق/11)

ه) فرجام نیکو

ایمان و عمل صالح سر انجام خوشایند و زیبای را برای انسان به ار مغان می­آورد به گونه­ی که دیگر نگرانی برای آن معنی نداشته و همیشه وقت با خوش حالی و سر افرازی به زندگی خود در دنیا و آخرت ادامه خواهد داد. در قرآن کریم در این زمینه می­فرماید: (الّذینَ امَنوا وَ عَمِلُواالصّلِحَتِ طُوبَی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَئابٍ.)؛ کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، خوشا به حالشان و خوش سرانجامی دارند. (رعد/29)

و) عدم خسران

در حقیقت انسانهای مؤمن صالح‏اند که سرمایه شان را که همان عصر و مدت زندگی شان، در این دنیا است هدر نداده‏اند و گرفتار خسران نمی‏شوند. (وَالْعَصْرِ اِنّ الاِْنْسانَ لَفی خُسْرٍ اِلاّ الّذینَ اَمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّلِحَتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَواْبِالصّبْرِ.)؛ سوگند به عصر سوگند، كه انسانها همه در زيانند مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نموده‏اند! و به طور کلی حیات و ممات آنان، با بد کاران تفاوت می‏کند. (اَمْ حَسِبَ الّذینَ اجْتَرَحُواْ السّیّئاتِ اَنْ نّجْعَلَهُمْ کَالّذینَ اَمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّلِحَتِ سَواءً مّحْیَاهُم وَ مَماتُهُمْ ساءَ ما یَحْکُمونَ.)؛ آيا كسانى كه مرتكب بديها و گناهان شدند گمان كردند كه ما آنها را همچون كسانى قرار مى‏دهيم كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند كه حيات و مرگشان يكسان باشد؟! چه بد داورى مى‏كنند! (جاثیه/21)

ز) مغفرت الهی

بر اساس وعده الهی کسانی که کار شایسته انجام می­دهند منتظر مغفرت و رزق کریمانه خداوند باشند؛ زیرا این ها کسانی هستند که اعمال و رفتار پسندیده را بر رفتار نا پسند  غلبه داده اند چنان­که در قر آن کریم می­فر ماید: (فَالّذینَ اَمَنواْ وَ عَمِلُوا الصّالحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَریمٌ.)؛ آنها كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، آمرزش و روزى پر ارزشى براى آنهاست! (حج/50)

ح) پاداش الهی

 قرآن در سوره بقره به يك اصل كلى و عمومى، اشاره كرده مى‏گويد: آنچه ارزش دارد واقعيت و حقيقت است، نه تظاهر و ظاهر سازى، در پيشگاه خداوند بزرگ ايمان خالص و عمل صالح پذيرفته مى‏شود" بنا بر این آنها كه ايمان به خدا و روز قيامت آورند و عمل صالح انجام دهند پاداش آنها نزد پروردگارشان ثابت است و چنین کسانی نه ترسی از آینده دارند و نه غمی از گذشته. (إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى‏ وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.)؛ كسانى كه (به پيامبر اسلام) ايمان آورده‏اند، و كسانى كه به آئين يهود گرويدند و نصارى و صابئان [پيروان يحيى‏] هر گاه به خدا و روز رستاخيز ايمان آورند، و عمل صالح انجام دهند، پاداششان نزد پروردگارشان مسلم است و هيچ گونه ترس و اندوهى براى آنها نيست. (هر كدام از پيروان اديان الهى، كه در عصر و زمان خود، بر طبق وظايف و فرمان دين عمل كرده‏اند، مأجور و رستگارند. (بقره/62)

د)درجات عالی

روز قیامت روزی است که همه در محضر حق حاضر شوند در برابر اعمال و رفتار در پیشگاه خداوند پاسخ دهند هرکس در آن محضر بزرگ، با ایمان و عمل صالح وارد شود انتظار درجات عالی از حضرت حق را داشته باشد. (وَ مَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصَّالِحاتِ فَأُولئِكَ لَهُمُ الدَّرَجاتُ الْعُلى‏).؛ و هر كس در آن محضر بزرگ، با ايمان و عمل صالح، وارد شود، درجات عالى در انتظار او است. (طه/75)

دیدگاه

*